Lidia Pokrzycka – Głosowanie Kursory Roku 2025

Jestem profesorką tytularną, pracuję w Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, aktualnie w Instytucie Stosunków Międzynarodowych. Profesurę uzyskałam na podstawie dorobku i książki profesorskiej „E-learning akademicki. Perspektywa wybranych dyscyplin nauk społecznych”, Wydawnictwo UMCS, Lublin 2023, s. 285. Zajmuję się badawczo i w praktyce e-learningiem, ICT, innowacjami dydaktycznymi oraz public relations. Jestem EDUinspiratorem Fundacji Rozwoju Systemu Edukacji, to ogólnopolska nagroda przyznawana za wyjątkowe działania edukacyjne, wdrażanie innowacji i upowszechnianie projektów europejskich. Wyróżnienie otrzymałam w 2019 roku w kategorii szkolnictwo wyższe, za realny wpływ na rozwój e-learningu i edukacji międzynarodowej. W 2020 roku uzyskałam tytuł Microsoft Innovative Educator Expert i corocznie go odnawiam. Jestem ambasadorką Eurodesk Polska, certyfikowanym e-nauczycielem, e-metodykiem i ekspertem e-learningu Stowarzyszenia E-learningu Akademickiego. Posiadam również doświadczenie jako szkoleniowiec i trenerka, w tym jako trenerka metody pracy z młodymi ludźmi i ich rodzicami „Let’s Talk About Children” (certyfikat Turku University w Finlandii). Pracuję z rodzinami uchodźczymi, a także z edukatorami, którzy uczestniczą w kursach na poziomie Practitioner LTC pod moim okiem. Ukończyłam kursy związane z innowacjami dydaktycznymi i zarządzaniem edukacją m.in. w Harvard University i The University of British Columbia. Realizowałam wiele grantów i uzyskałam stypendia związane z wdrażaniem e-learningu w praktyce, w tym w Belgii, Norwegii, Czechach, Estonii, Łotwie i Islandii. Uczestniczyłam w kursach i szkoleniach dotyczących efektywnego kształcenia na poziomie studiów wyższych, średnich i samych wykładowców w Słowenii, Niemczech, Łotwie, na Cyprze i w Niderlandach. Współpracuję ze szkołami średnimi i ośrodkami kształcenia nauczycieli, gdzie pokazuję możliwości zastosowania innowacji, e-learningu w praktyce oraz możliwości mobilności europejskich. W 2024 roku opublikowałam wraz z moją mentee z programu mentoringowego Uniwersytetu Warszawskiego książkę „Dobre praktyki w e-learningu. E-learning akademicki i korporacyjny”, Wyd. UMCS, Lublin 2024 (współautorstwo: P. Niedziółka), która łączy e-learning naukowy, praktyczny i podejście biznesowe (w tym zastosowanie e-learningu w korporacjach). Jestem redaktorką i współredaktorką serii anglojęzycznych e-booków „Innovative Teaching Methods”, efektów grantów realizowanych z partnerami zagranicznymi. E-booki dostępne są pod linkiem: www.umcs.pl/pl/innovative-teaching-methods,21346.htm.

Moja książka profesorska „E-learning akademicki. Perspektywa wybranych dyscyplin nauk społecznych” dotyczy e-learningu w wersji nie tylko naukowej, ale przede wszystkim praktycznej. Jak piszę we wstępie: "e-learning łączy w sobie elementy edukacji medialnej, informatyki, psychologii, pedagogiki, a także ekonomii. Komunikowanie i nauczanie zdalne stało się podstawą działania większości firm i koncernów, które inwestują w swój rozwój. Edukacja online to priorytet Unii Europejskiej, dzięki czemu możliwe jest wdrożenie strategii uczenia się przez całe życie. Jest to też szansa na finansowanie wielu grantów międzynarodowych, rozwój różnorodnych branż w większym lub mniejszym stopniu związanych z e-learningiem i technologiami informacyjno-komunikacyjnymi (ICT)". Moja książka to efekt wieloletnich wdrożeń, projektów międzynarodowych i pracy dydaktycznej, którą prowadzę w trybie stacjonarnym, hybrydowym i zdalnym. Skupiłam się na tym, co praktyczne, możliwe do zastosowania w naukach społecznych i realnie wspierające jakość kształcenia. Publikacja dokumentuje nie tylko moje działania, ale też drogę, którą przeszłam jako edukatorka, realizatorka projektów i liderka innowacji. Pracę nad książką rozpoczęłam w 2018 roku, ale jej fundamenty sięgają znacznie wcześniej. Już w 2013 i 2014 roku uczestniczyłam w norweskich grantach EOG, dzięki którym mogłam obserwować specyfikę kształcenia online w Islandii i Norwegii. W 2014 roku, w ramach grantu European Centre for the Development of Vocational Training w Irlandii, poznałam metody innowacyjnej pracy z młodymi ludźmi, oparte na design thinking. W 2018 roku, w ramach projektu Europlanet 2020 Expert Exchange w Grecji, kontynuowałam wdrożenia metod kreatywnych i projektowych w edukacji. Od stycznia 2020 do grudnia 2022 roku kierowałam zespołowym projektem badawczym NAWA „E-learning i ICT w Polsce i Belgii. Badania porównawcze”, realizowanym we współpracy z Mons University. W 2022 roku pełniłam również rolę kierowniczki projektu EOG „Innovative Teaching Methods. Project Management”, realizowanego we współpracy z Oslo Metropolitan University. Poznane innowacje wdrażałam podczas zajęć w UMCS oraz w uczelniach partnerskich za granicą, badając ich atrakcyjność i skuteczność wśród studentów. Część rezultatów tych działań została opisana w książce. Książka zawiera sześć rozbudowanych rozdziałów, które prowadzą czytelnika od refleksji nad komunikacją w sieci, przez konkretne narzędzia i metody, aż po wdrożenia w Polsce i za granicą. W rozdziale pierwszym pokazuję, jak e-learning wpisuje się w edukację medialną i kompetencje XXI wieku. Omawiam specyfikę komunikowania się w środowisku cyfrowym, modele nauczania online oraz historię przejścia od kształcenia na odległość do nowoczesnych form e-learningu. W rozdziale drugim koncentruję się na jakości kształcenia, motywacji studentów oraz czynnikach wpływających na efektywność nauczania online. Pokazuję, jak projektować proces dydaktyczny w naukach społecznych i jak dostosować metody do potrzeb studentów. Z kolei rozdział trzeci zawiera opis najpopularniejszych platform e-learningowych (m.in. Moodle, Edmodo), kursów MOOC, otwartych zasobów edukacyjnych oraz prawa autorskiego w kontekście pracy online. To część oparta na moich wdrożeniach i obserwacjach z projektów międzynarodowych. Rozdział czwarty to praktyczny przewodnik po metodach, które wdrażałam i testowałam: WebQuest, design thinking, grywalizacja, aplikacje dydaktyczne. Pokazuję, jak reagowali studenci, co działało najlepiej, jakie narzędzia okazały się najbardziej angażujące. Zawieram też wyniki badań ankietowych przeprowadzonych wśród studentów UMCS przed i w trakcie pandemii. W rozdziale piątym prezentuję dobre praktyki i projekty badawcze w zakresie e-learningu, wdrożenia w polskich uczelniach, system certyfikacji m.in. . w Stowarzyszeniu E-learningu Akademickiego oraz rolę czasopism naukowych wspierających rozwój edukacji zdalnej. Rozdział szósty zawiera studia przypadków wdrażania e-learningu i ICT w Europie. Opisuję hospitowane zajęcia, zamieszczam wywiady pogłębione z wykładowcami, wdrożenia w takich uczelniach jak Ventspils University (Łotwa), Tallin University of Technology (Estonia), University of Iceland (Islandia), Oslo Metropolitan University (Norwegia), Mons University (Belgia). Pokazuję, jak wygląda edukacja zdalna w praktyce, jakie metody można przenieść do Polski i jak wygląda współpraca międzynarodowa w tym obszarze. Publikacja nie jest zbiorem teorii, to dokumentacja praktyki, wdrożeń i refleksji. Powstała z potrzeby uporządkowania doświadczeń, które zdobywałam przez lata, prowadząc zajęcia, realizując projekty, hospitując zajęcia w Europie i testując nowe metody pracy. Jestem przekonana, że może być wsparciem dla innych wykładowców, trenerów i osób, które chcą rozwijać edukację zdalną w sposób odpowiedzialny i twórczy. Na podstawie doświadczeń grantowych i realizacji projektów w Norwegii, Belgii, Estonii, Łotwie i Islandii opisałam dobre praktyki gotowe do wykorzystania w polskiej edukacji. Zbadałam efektywność innowacji w krajach, w których e-learning jest stosowany przeciętnie od 20 lat. Publikacja zawiera gotowe metody pracy online nie tylko dla wykładowców akademickich, ale dla wszystkich edukatorów na wszystkich etapach kształcenia formalnego i nieformalnego.

https://www.umcs.pl/pl/addres-book-employee,2218,pl.html