Jak rozbudzić kreatywność przy pomocy praktyki handmade

Kiedy mówimy “handmade” – najczęściej myślimy “produkt”. Fajny prezent, miła niespodzianka, coś, co dzieci przynoszą z przedszkola, czy szkoły w dniu mamy, taty, dziadków… Oczywiście – podskórnie wyczuwamy w takich pracach pokłady kreatywności uruchomione podczas jego projektowania i tworzenia, ale jak przetłumaczyć tą intuicyjną świadomość, że rękodzieło nierozerwalnie wiąże nas z obszarem kreatywności i zamienić na konkretny trening tej, jakże pożądanej w dzisiejszych czasach, kompetencji?

Po pierwsze proces

Kiedy potraktujemy rękodzieło jako proces, a nie tylko produkt odkrywamy, że zanim w ogóle zaczniemy tworzyć namacalny artefakt własnymi rękami następuje moment planowania naszej pracy. A właściwie – fizyczne jej przygotowanie. Niezależnie, czy dziergamy, szyjemy, czy może po prostu majsterkujemy. Pierwsze, co robimy – to przygotowanie do naszego działania. Wyciągamy miękkie wełniane włóczki w bajecznych kolorach i dobieramy do nich odpowiednie szydełko, druty, igły, czy obręcze dziewiarskie – jest w tym procesie wyciszenie, skupienie na fizycznym działaniu, oderwanie pędzących na co dzień myśli od ekranu smartfona i przeniesieniu uwagi na detale w uspokajającym oddech “tu i teraz”.

Jeżeli jako rękodzieło potraktujemy wszystko, co kojarzy nam się z manualną aktywnością, to te kroki aplikowalne są tak samo do haftu, jak do przesadzania kwiatów, czy nawet krojenia marchewki w zgrabną kosteczkę do niedzielnego rosołu.

Pierwszy krok uspokaja nas, wprowadza w stan skupienia, a nasze fale mózgowe z pędzącego trybu ucieczki nurkują do spokojnego, medytacyjnego theta, gdzie magia kreatywności rozwija skrzydła.

Następnie planujemy

Tutaj do życia budzi się wyobraźnia. Snujemy wizje kolorowego puchatego szala, który dziergamy jakoś świąteczny prezent dla najbliższych, rozkoszujemy się zapachem lawendy nawet kiedy jest tylko przykurczoną sadzonką przywiezioną z marketu ogrodniczego, czujemy smak tej zupy, która rozgrzeje nas po spokojnym spacerze w oczekiwaniu na odpowiednią dogotowaną miękkość wszystkich składników.

Tutaj ważne do odnotowania jest, w jaki sposób to, co początkowo jest jedynie naszą wizją, zaczyna materializować się krok po kroku. Niesamowite poczucie sprawczości daje każdy słupek, oczko, grudka ziemi w doniczce, czy kęs podkradanego warzywa, które trafiło do buzi zamiast do garnka.

Z każdym ruchem jesteśmy coraz bliżej założonego celu. W magii powtarzalnych ruchów dłoni zaklęte jest rosnące poczucie sprawczości. Namacalne efekty każdego ruchu upewniają nas, że osiąganie założonych celów jest tak wyraźne, jak nasze wizje, które snuliśmy jeszcze kilka chwil temu tylko w głowie.

Delektujemy się tym momentem triumfu. W skali całego procesu to zaledwie chwila, która bardzo szybko transformuje się w apetyt na więcej. Więcej, mocniej, intensywniej, coraz bardziej ambitnie. Z każdym projektem rękodzielniczym rośnie nasza pojemność. Niczym mięśnie na siłowni – trenujemy w ten sposób kreatywność. Trenujemy tą sztukę wymyślania, a co ważniejsze – również materializowania, prototypowania, szlifowania, w której kreatywność hasa coraz śmielej.

Gdzieś pomiędzy poszczególnymi etapami rodzą się pomysły. Nie tylko te, które dotyczą naszej konkretnej pracy. Niespodziewane rozwiązania skomplikowanych problemów lądują w naszej głowie, jakby ktoś wrzucił je do mentalnego “gara” między pietruszką a selerem. Wizje i rozwiązania sączą się jedno za drugim i tylko panicznie rozglądamy się za notesem, żeby złapać ten przypływ i nie pozwolić mu rozproszyć na kropelki codziennych zmartwień.

To dzięki świadomemu zanurzaniu się w rękodzielniczy proces jesteśmy w stanie rozbudzać nasze kreatywne moce. Świadomy trening zanurzania się w rękodzieło i przechodzenia kolejnych faz procesu twórczego sprawia, że coraz bardziej odklejamy jego zbawienny wpływ od samego produktu. Najczęściej staje się on efektem ubocznym rozmiłowania w tej niespiesznej praktyce.

Handmade – proces, nie produkt

Swoista joga umysłu sprawia, że nasze zupy zadziwiają symfonią smaku, a z prostych szalikowych oczek przechodzimy do zaawansowanych swetrów z warkoczami ku uciesze najdalszych (obdarowanych) członków rodziny. Same produkty nie dają nam jednak tak wielkiej frajdy, jak proces ich tworzenia. Wiemy, że to tam zaklęta jest magia kreatywności, która wylewa się z manualnego rytmu dłoni do przestrzeni wizji, marzeń, planów. Klarowność, kontakt z naszymi głębokimi wartościami, ale również możliwość spokojnego przeprocesowanie pędzącej rzeczywistości sprawia, że nasz kreatywny mięsień jest w coraz lepszej kondycji.

Trening po treningu. I ciągle mamy ochotę na więcej. Jak zatem rozbudzić kreatywność przy pomocy rękodzieła? Spojrzeć na manualne aktywności jako na kojący proces, a nie tylko finalny produkt. Gwarantuję, że między przygotowaniem a finałem zadzieje się kreatywna magia.

Autorka artykułu: Agnieszka Gaczkowska

Agnieszka Gaczkowska – Założycielka Oplotki.pl – gdzie wspomaga twórców w biznesie. Wraz z wieloosobowym zespołem uczy różnych technik rękodzieła podczas kursów i warsztatów on-line dla osób indywidualnych oraz korporacji. Dzieli się biznesowym doświadczeniem z przedsiębiorcami z różnych branż ze szczególną uwagą dla handmade. Prywatnie mama trójki urwisów oraz autorka książki “Oplotki. Sukces handmade”. Jej podcast OPLOTKI trafił na listę polecanych przez Forbes Women Polska, a ideę jogi umysłu w rękodzielniczym procesie streściła w 15-minutowej mowie podczas TEDx Warsaw Women. Lubi odmieniać SUKCES przez różne przypadki, zwłaszcza SUKCES HANDMADE.

www.oplotki.pl